Radio Regenboog

RegenboogHet zal een jaar of zes geleden zijn geweest dat mijn dochter – toen nog een kleuter – me opgewonden naar buiten riep. Ik moest naar iets komen kijken. In de tuin wees ze naar de prachtige kleurrijke boog in de verte. Samen keken we een tijdlang naar de regenboog, tot die langzaam oploste in het blauw. Daarna vroeg ze me hoe dat kwam, wie voor dat moois zorgde. In haar stem klonk verwondering en blijdschap over dat onverwachte geschenk. Mijn onbeholpen uitleg, waarin minstens zoveel ruimte was voor het toeval als voor wetmatigheden, was voor haar voldoende.

Voor mij heeft radio een gelijksoortige betekenis. Hij zorgt voor de mooiste onverwachte geschenken zonder dat ik goed begrijp hoe dat allemaal tot stand komt.

De werking van radio blijft voor mij mysterieus. Onzichtbare en onhoorbare trillingen van ver weg, verzonden door de lucht, brengen hier bij mij in huis een reeks geluiden voort. Het procédé is me meermaals uitgelegd, maar er blijft weiniPharrell Williamsg van hangen. Voor mij is het nog steeds een wonder dat die golven net op tijd weer samenkomen in een harmonieus geheel van stemmen, ritme en melodie.

Radio bezorgt je ook bijna nooit wat je verwacht. Want iemand die jij niet kent en ook niet ziet heeft bepaalde liedjes geselecteerd en in een bepaalde volgorde achter elkaar gezet. Behoorlijk onvoorspelbaar, net als de regenboog. Want dat is het gekke – als je de regenboog bewust gaat zoeken, wanneer zon en regen zich tegelijk aandienen – houdt hij zich bijna altijd schuil. Schoonheid laat zich pas kennen als je er niet op verdacht bent.

De belangrijkste overeenkomst is wel dat radio soms aan komt zetten met de mooiste cadeautjes. Iets waarvan je nauwelijks kunt geloven dat het echt voor jou is. Waarvan je ook niet begrijpt waarom nog niet op je verlanglijstje stond. Op mijn 14e waren dat bijvoorbeeld So Lonely van The Police en Sultans of Swing van de Dire Straits (luisteren via Spotify). Recenter gebeurde dat met Happy van Pharrell Williams (kijken op YouTube). Ergens bij een tankstation, terwijl ik gewoon bezig was met afrekenen, hoorde ik dat voor het eerst. Wat een cadeaus.

Die regenboogkwaliteit moet radio houden. Radio moet je verrassen. Met muziek waarop je niet hebt afgestemd. Waarop je niet verdacht bent.  Radio die niet precies geeft wat men denkt dat jij wilt. Ik roep alle radiozendercoördinatoren van Nederland dan ook op: vergeet je formats, je doelgroepenmarketing en je luistercijfers! Geef vrije geesten de ruimte om hun luisteraars te verbazen met hun eigen, hoogst-individuele voorkeuren! Laat hen tussen alle wetten van de markt plaats bieden aan het toeval! Geef ons Radio Regenboog!

 

4 comments

    1. Die link had ik nog helemaal niet gelegd, maar nu je het zegt: dat klopt wel. Ik moet nog wel het eerste nummer van Donald Fagen horen met zo’n onvoorwaardelijk vrolijke tekst…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s