Boyhood – hoe klinkt de soundtrack van jóuw jeugd?

poster BoyhoodBen je al naar Boyhood geweest, dé arthouse filmhit van deze zomer? Zo niet, wacht dan niet te lang, hij draait al bijna twee maanden in de filmhuizen. Deze fascinerende film – fictie, geen documentaire – volgt de opgroeiende jongen Mason van zijn zevende tot zijn achttiende jaar. Het bijzondere is dat Boyhood in evenzoveel jaar is opgenomen, en dat de acteurs op het scherm (o.a. Ethan Hawke en Patricia Arquette) dus ook reëel twaalf jaar ouder worden. Ik zag de film een paar weken geleden, en het was een indringende ervaring: je voelt wat het betekent dat de tijd verstrijkt en hoe universeel dat is – heel meeslepend en ontroerend.

Britney SpearsDe soundtrack werkt ook mee. Die bevat veel (delen van) fijne liedjes die het tijdsverloop in de film van jaar tot jaar volgen – van 2002 tot en met 2013. Bekende nummers (Gotya, Coldplay, Britney Spears), maar ook tamelijk onbekende (Cat Power, Arcade Fire). Aan mij – bouwjaar 1963 – ging het verband met het tijdsverloop echter grotendeels voorbij. Ik kan bijvoorbeeld ‘Oops… I Did It Again’ met geen mogelijkheid aan een bepaald jaar koppelen, voor mij is het gewoon iets van begin deze eeuw.

Als je zelf in die jaren opgroeit, ligt dat natuurlijk anders. In je jeugd maken ervaringen vaak zo’n diepe indruk dat ze je de rest van je leven bijblijven. En de muziek van dat moment klikt daar stevig op vast. Ik blogde daar al eens over.

Ik vroeg me af hoe de soundtrack van mijn eigen Boyhood zou klinken, zo’n lijstje van liedjes die het vanzelfsprekende decor vormen van mijn jeugd. Het bevat uiteraard veel tophits, die domineren het poplandschap van het seizoen, maar ook nummers die er speciaal voor jou leken te zijn.

PoppysIn mijn Boyhood-soundtrack zit zeker ‘Non, non, rien n’a changé’ uit 1971 van de Poppys, bij een scène waarin het hele gezin het uit volle borst in fonetisch Frans meezingt. Even later hoor je ‘Het is weer voorbij die mooie zomer’ van Gerard Cox’ terwijl ik in de augustuszon braaf naar school stap.

Bob Marley - Lively Up YourselfOp mijn twaalfde zie je me tijdens broeierige klassenfeestjes dansen op ‘That’s The Way I Like It’ van KC and the Sunshine Band, daarna onbekommerd alleen op mijn kamer op ‘Lively Up Yourself’ van Bob Marley. Op mijn vijftiende klinkt ‘Wuthering Heights’ van Kate Bush terwijl je me ziet wegdromen over allerlei verheven of juist meer aardse zaken. Zelfs ‘I Was Made For Loving You’ van Kiss ontbreekt niet; de soundtrack hoeft niet uitsluitend goeie nummers te bevatten. Maar The Police, Elvis Costello en Joe Jackson komen ongetwijfeld ook voorbij.

Met deze soundrack wordt de film van mijn jeugd in chronologische volgorde voor mijn ogen afgespeeld. Heel realistisch. Soms ontdek ik iets dat ik min of meer vergeten was. Heel verrassend en mooi. Herken je hier iets in? Ik ben benieuwd hoe jouw boy/girlhood- soundtrack eruit ziet.

One comment

  1. Ten eerste dank voor de filmtip. Ik ga kijken of hij nog in Amersfoort te zien is. Leuk om jouw favorieten te zien. En mijn girlhood soundtrack? Als kind van een jaar of 7 luisterde ik via de bandrecorder en een hele grote koptelefoon naar Supertramp en Dr Hook. Als tiener kocht ik platen van onder andere Kate Bush en (onder invloed van toenmalig vriendje) Japan. Madness was favoriet om op te stuiteren bij schoolfeestjes. En daarna kwam er nog veel meer!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s