Je hebt gewoon geen keus

220px-Neil_Diamond_2Vorige week schreef ik over guilty pleasures. Artiesten die niet cool zijn maar waaraan je je gewonnen moet geven. Je wilt het niet maar je moet wel. Je hebt gewoon geen keus. En om dan maar met de deur in huis te vallen: Neil Diamond is voor mij zo’n guilty pleasure , een artiest waar ik stiekem altijd al van hield – en vanaf vandaag dus in alle openheid.

Neil Diamond vroeger in rood pakIn mijn tienerjaren – de jaren ’70 – was de Amerikaanse singer-songwriter buitengewoon populair en in mijn vriendenkring tegelijkertijd volkomen fout. Die kitscherige sound. Dat wijd openvallende shirt en dat donkerbruine stemgeluid waarvoor vrouwelijke fans kennelijk in katzwijm vielen. Bah.

oude lp hoes Neil DiamondDe waarheid is dus dat ik Neil Diamond (Brooklyn, New York, 1941) al die tijd eigenlijk erg goed vond. Bovenop een paar simpele standaard akkoorden hebben zijn nummers bijvoorbeeld steevast een originele melodie die als nieuw klinkt. Ze hebben sfeer, drama. Een slecht nummer heeft hij nog nooit gemaakt. Razend knap.

220px-RickRubinSept09Met de legendarische producer Rick Rubin, de man die onder meer de carrière van Johnny Cash weer tot leven blies, nam Diamond het afgelopen decennium een paar sterke, sobere platen op: Three Chord Opera, 12 Songs en Home before dark. Zonder de overdadige orkestraties van vroeger is Diamonds klasse nog duidelijker. Bijvoorbeeld in ‘Save Me A Saturday Night’, ‘Delirious Love’ of ‘I’m On To You’ (alle drie van 12 Songs uit 2005). Luister maar.

hoesje Song Sung BlueIk was een jaar of 10 toen ik Diamonds ‘Song Sung Blue’ voor het eerst hoorde. Er zat zo’n huppel in die ook toen al allesbehalve cool was, maar ik vond het nummer meteen mooi. En nu, bij terugluisteren, hoor ik pas hoe magisch het is. ‘Song sung blue, everybody knows one’, ik hou ook erg van liedjes waarin onze universele menselijke aard bezongen wordt, de dingen waarin we elkaar herkennen. Zo, dan is die er ook maar meteen uit. Hier zijn de cruciale tekstregels, die ik onlangs voor het eerst bewust tot me nam:

Song sung blue / Everybody knows one / Song sung blue / Every garden grows one / Me and you are subject to the blues now and then / But when you take the blues and make a song / You sing them out again / Funny thing, but you can sing it with a cry in your voice / And before you know, start to feeling good / You simply got no choice

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s