Het licht van een gedoofde ster

David-Bowie_Chicago_2002-08-08_photoby_Adam-Bielawski-croppedVeel is er deze week al gezegd en geschreven over de man die op 8 januari 1947 als David Robert Jones ter wereld kwam en afgelopen zondag overleed. Zie bijvoorbeeld de mooie artikelen in De Correspondent en op VPRO’s popportal 3voor12. Hier op Goeie Nummers geen overzicht of duiding van Bowies betekenis, maar alleen een persoonlijk verhaal van een muziekliefhebber. Om de schok wat te verzachten.

hoes ziggy stardustEen van de fijnste aspecten van mijn leven is dat ik toevallig opgroeide in het interessantste decennium van de popmuziek: de jaren 70. Bovendien had ik het geluk een twee jaar oudere broer te hebben. Via grote broers kun je namelijk meeliften naar een stoerdere muzieksmaak (in mijn geval o.a. Lou Reed, J.J. Cale en The Allman Brothers). En zo maakte ik ook, via de geluidsoverlast van één slaapkamer verderop, kennis met David Bowie.

David_bowie_05061978_01_150 Oslo in 1978Destijds hield ik popsterren met theatrale gebaren, gekke pakjes en science fiction-neigingen graag op veilige afstand van mijn platenkast. Maar Bowies muziek had geen boodschap aan mijn hokjesdenken – zijn nummers klonken gewoonweg te lekker en verveelden desondanks nooit. En ze namen je mee naar onbekende streken, ver weg van de alledaagse werkelijkheid. Albums als Station To Station en Low gonsden op de middelbare school in mijn hoofd als welkome achtergrondmuziek bij de woorden van de leraren.

220px-BowieRaR87 Glass Spider Tour 1987Maar vanaf de jaren 80 verdween Bowie voor mij toch heel geleidelijk naar de achtergrond – tot mijn veertigers-verzamelwoede me deze eeuw weer bij hem terugbracht. Ditmaal werd ik vooral gegrepen door de onnavolgbare manier waarop deze muzikale kameleon Britse pop, Amerikaanse soul en Midden-Europese elektronica tot een volkomen logisch geheel wist te smeden.

groot affiche David Bowie Is Groninger MuseumEen paar weken geleden nog ging ik naar de Bowie-tentoonstelling in het Groninger Museum, met tijdens de treinreis The Next Day (2013) op de mp3-speler. En door de expositie kwam The Thin White Duke, Major Tom, Aladdin Sane – of hoe we hem ook maar moeten noemen – weer een stukje dichterbij, ik meende hem iets beter te begrijpen. Hij had ook een nieuw album klaar, hoorde ik. En dan dit.

270px-Ster Bowie op de Hollywood Walk of FameHet is een troost dat sterren lang blijven stralen, ook vele jaren nadat ze zijn gedoofd. En helemaal als er mooie opnames bestaan die ze telkens weer tot leven kunnen wekken. Zoals het live-album A Reality Tour uit 2004, met wat mij betreft de ultieme uitvoering van een van Bowies beroemdste nummers: ‘Heroes’. Luister maar.

hoes Heroes David BowieTen opzichte van de oorspronkelijke uitvoering uit 1977 klinkt de song hier een stuk toegankelijker. De doorgierende sologitaar – op Heroes door feedbackfreak Robert Fripp – is wat naar achteren gedrongen ten gunste van de lekkere slaggitaar-riff. Minder doem, meer hoop. Iedereen kan een held zijn, zingt Bowie, ondanks alles. Al is het maar voor één dag. Als we de tijdelijkheid aanvaarden is alles mogelijk, lijkt hij tegen ons te zeggen. Als we de tijdelijkheid maar aanvaarden. Die boodschap ijlt bij mij lang na.

3 comments

  1. Ja Chris, geweldige uitvoering die dit nummer ook dichter bij mij brengt. Helpt mij daarbij toch dat hij hier behoudens twee hangende fallussymbooltjes gewoon zijn imponerende zelf staat te zijn.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s