Het einde van het intro

Sam Smith‘Spotify killed the song intro’, kopte de NRC onlangs omineus, met een vette knipoog naar Video Killed The Radio Star van The Buggles uit 1980. Wat is er aan de hand? Liedjes in de hitparade openden vroeger met gemiddeld 20 seconden instrumentale muziek om sfeer en decor voor het ophandenzijnde drama op te bouwen. Anno 2017 is dat nog maar amper 5 seconden, blijkt uit recent onderzoek van de Ohio State University. Artiesten als DJ Khaled en Rihanna (‘Wild Thoughts’) en Sam Smith (‘Too good at goodbyes’) dringen zich zelfs binnen enkele tellen bij je op met hun verhaal.

platenspelerOorzaak is natuurlijk weer Spotify en andere streamingdiensten. Artiesten moeten meteen de aandacht van de luisteraar pakken, anders kunnen ze het vergeten. Waar de luisteraar vroeger helemaal naar de platenspeler moest lopen om de naald ‘met veel gevoel’ naar het volgende trackje te brengen of naar de cd-speler om het knopje in te drukken, kun je tegenwoordig met een achteloos swipe-je door naar het volgende nummer op de playlist.

deur intrappenDie ontwikkeling is op zich begrijpelijk, maar het is tegelijk ook best triest dat die artiesten allemaal zo lomp met de deur in huis moeten vallen. Waar blijft zo de intimiteit en het vertrouwen tussen de artiest en de fan? Inderdaad. Foetsie. En deze teloorgang komt, zoals eerder besproken, bovenop die van de fade-out en die van de unieke menselijke zangstem door die vermaledijde autotune.

BeatlesToch is het te gemakkelijk om ons door treurnis te laten overweldigen. Een intro als dat van ‘Hotel California’ of Papa Was A Rolling Stone zullen we weliswaar niet zo gauw meer tegenkomen, maar ook in de goeie ouwe tijd had je al liedjes die met bijzonder weinig omhaal begonnen. The Beatles deden dat bijvoorbeeld in ‘She Loves You’, ‘All My Loving’ en A Hard Days Night – mede omdat een singletje destijds maximaal 2.34 minuut mocht duren.

Joe Jackson met saxofoon 2Joe Jackson, in een later tijdperk, kon er ook wat van. Breaking Us In Two (1982) geeft je minder dan 1 seconde om je geestelijk open te stellen voor zijn liefdesperikelen. ‘Happy Ending’ (1984) minder dan 4 seconden. In Love at First Light (2003) sta je als luisteraar zelfs al op 2 seconden achterstand als het nummer nog moet beginnen.

Clint Eastwood2Ik geloof dat het Clint Eastwood was die in een van zijn westerns zei: ‘It’s not the gun, it’s the man behind the gun.’ Zo is het ook met intro’s. De voorbeelden van Beatles en Jackson laten zien dat het helemaal niet erg hoeft te zijn als artiesten met de deur in huis vallen. Het gaat erom met wat voor deur ze dat doen en op welke manier. En natuurlijk om wat ze daarna zoal te vertellen hebben.

tipHeb je een tip voor een mooi of bijzonder ‘met-de-deur-in-huis-intro’? Deel hem hier op Goeie Nummers!

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s