Maand: maart 2018

Liefde is een roos

Bette Midler The RoseWegens tijdgebrek deze week op Goeie Nummers geen eigen verhaaltje, maar een link naar een boeiende blogpost van de Nijmeegse onderzoeker Lucas Seuren. Seuren verbindt de baanbrekende theorie over metaforen van George Lakoff en Mark Johnson uit 1980 met Bette Midlers klassieker The Rose. Verplicht leesvoer voor iedereen die het leuk vindt om af en toe wat dieper in een liedtekst te duiken!

Uit m’n bubbel – EDM

Electronic Dance MusicIngesleten gewoontes hebben hun tegenhanger in de dingen die je gedachteloos juist niet doet: ongewoontes. Bij mij zijn dat bijvoorbeeld, nu ik er even wel bij nadenk, huisdieren en yoga. Ik heb ook muzikale ongewoontes. Zo mijd ik op de automatische piloot EDM: Electronic Dance Music, kortweg dance.

My subcultureMaar zo’n ongewoonte moet je ook een keer doorbreken, vind ik. Dan pik je misschien wel iets heel belangwekkends op dat je anders louter op basis van een vooroordeel of automatisme zou ontgaan. Bovendien moet deze popblogger voor zijn eigen gezondheid af en toe uit z’n bubbel van singer-songwriters en oude soul komen.

martin garrixEn daar is bij elektronische dansmuziek ook genoeg reden voor. EDM is namelijk een heel groot muziekgenre dat massaal wordt gestreamed en waar een heleboel geld in omgaat. Een genre bovendien waarin wij Nederlanders bijzonder goed zijn. Martin Garrix, Tiësto, Hardwell en Armin van Buuren stonden de afgelopen jaren steevast bovenaan in de Top 10 van populairste DJ’s ter wereld.

tiesto of hardwellDus luisterde ik deze week, na een ferme schop onder de eigen kont, op YouTube en Spotify naar een paar staaltjes EDM. Zoals Together van Martin Garrix. Hmmm. Martin brengt er vast dansende menigtes mee tot een collectieve euforie, maar het gaat mijn ene oor in en het andere uit. Dan Strong Ones van Armin van Buuren met Cimo Fränkel: begint leuk, met dat gitaartje en die lekkere stem van Cimo, maar dan komt die machinale synth-dreun erin. Oei. Nee. Zero 76 dan, van het gelegenheidskoppel Tiësto & Hardwell. Pfoeh, dit valt echt niet mee. Ik ben blij als het nummer is afgelopen. Het voelt ongeveer zoals wanneer mijn buurman eindelijk stopt met het boren van gaten in de muur.

EDMfeestIk heb even genoeg gehoord. Het is niet waarschijnlijk dat EDM snel in mijn dagelijkse luisterroutine gaat zitten. Dat is natuurlijk ook een leeftijdsdingetje, en bovendien is dance echt muziek voor grote feesten. Maar het is vooral omdat de  doorpompende bassdrum (op elke hele tel een bonk op het middenrif) en de  elektronische klanken mij ergens brengen waar muziek mij nooit moet brengen: terug bij mijn eerste vakantiebaantje, achter de lopende band te midden van de herrie van machines en de misselijkmakende walm van margarine. Nee, het is me weer duidelijk. Sommige ongewoontes zijn er om te koesteren.

Curtis MayfieldTer afsluiting, om even de smaak weg te spoelen, een danstrack uit een heel ander tijdperk: de betreurde Curtis Mayfield, met Move On Up.  ‘Hush now child, and don’t you cry.’ Best fijn weer, zo hier in m’n eigen bubbel.

 

Muziekjes waar je vrolijk van wordt

Today is gonna be a good day2Er zijn van die liedjes die me altijd opvrolijken, hoe chagrijnig of lamlendig ik me op dat moment ook voel. Vaak ongecompliceerde deunen die toch uitnodigen om nog een keer op te zetten. Vandaag presenteer ik er een paar die jou hopelijk ook goeie zin geven.

Juan Luis GuerraJuan Luis Guerra (Santa Domingo, 1957) is sinds de jaren 80 een hele grote meneer in Latijns-Amerika. Wereldwijd verkocht hij miljoenen platen en won hij diverse Grammy’s. Zijn album Todo Tiene Su Hora (2014) opent met het onweerstaanbare Cookies and Cream. Guerra smeert vintage R&B van Louis Jordan en Creed Taylor op zijn merengue, met knoeivette retestrakke blazers die over elkaar heen buitelen als een nest jonge katjes. Lekker hoor!!!

Chet Atkins & Mark Knopfler Neck and NeckChet Atkins en Mark Knopfler tappen op hun samenwerkingsalbum Neck and Neck (1990) uit rustiger vaatje met There’ll Be Some Changes Made. Heerlijke zelfspot. Over een muziekveteraan die op z’n ouwe dag tegen beter weten in nog graag een keer een beetje sex, drugs en rock-‘n-roll zou willen meepikken. Een virtuoos gitaarduel op allesbehalve ruige gitaren. Twee mannen die hoorbaar lol hebben met elkaar. Ze toveren een grijns op m’n gezicht die zeker een halfuur blijft plakken.

Jesse Dayton Country Soul BrotherAls de magie van Atkins en Knopfler een beetje is uitgewerkt, kan ik bij Jesse Dayton terecht. De Texaanse zanger-gitarist die onder andere  Johnny Cash en Waylon Jennings begeleidde, bracht in 2004 het solo-album Country Soul Brother uit, met daarop de dopaminerijke uptempo countrypunk-gospeltrack Jesus Pick Me Up. Wie hiernaar luistert, weet: hoe erg ik ook in de shit kom te zitten, er is daarboven altijd hulp te vinden. Dank, Jesse, voor deze reminder!

Heb jij ook een paar van die nummers die jou altijd weer vrolijk kunnen maken? Voel je vrij om ze hier op Goeie Nummers te delen!