Topsport op rijpere leeftijd

399px-Hans_VandenburgEen van de eerste Nederpopbands die ik als tiener in mijn hart sloot was Gruppo Sportivo, in 1978 goed voor hits als Hey Girl en Disco Really Made It. Maar ik had al een hele tijd niet meer aan de Haagse band van frontman Hans Vandenburg gedacht – tot ik eerder deze week mijn versie van de KINK Album Top 1000 ging samenstellen.

Kink betere uitsnedeDaar in die lange KINK-groslijst trof ik de eerste twee, inmiddels klassiek geworden, Gruppo Sportivo-albums aan: 10 Mistakes en Back to 78. Platen om nooit te vergeten. Supermeezingbare liedjes die ook nog eens razendknap in elkaar zitten. Draai Beep Beep Love, Bernadette en Tokyo nog maar eens als het nodig is het geheugen op te frissen.

superman3Gruppo Sportivo was destijds een unicum in de Nederlandse popscene. Anders dan tijdgenoten als Herman Brood, Sweet d’Buster en Alquin namen de sportievelingen de popcultuur niet 100% serieus, terwijl hun 100% muziekliefde ondertussen wel van elk noot spatte. Luister bijvoorbeeld naar de fraaie citaten uit jaren 60-pophits die in de nummers verstopt zitten, zoals de retro orgelloopjes in Superman.

murder song2Terugkijkend is het werk van Gruppo Sportivo nog unieker dan het destijds al was. Want ook daarna heb ik nooit meer iets vergelijkbaars in de popmuziek aangetroffen. Noch in Nederland, noch daarbuiten. Terwijl andere acts hun stinkende best deden om authentiek Amerikaans over te komen, zongen frontman Vandenburg en de Gruppettes Josée van Iersel en Meike Touw doodleuk hele of halve nummers in het Frans en Duits.  En qua orginaliteit: welke andere band maakte ooit een liedje over een date die in het water valt vanwege muzikale meningsverschillen (I Said No) of een murder song waar je om kunt lachen (Mission à Paris)?

GreatMijn hernieuwde kennismaking met Gruppo Sportivo werd gevolgd door een aangename verrassing: de band blijkt nog steeds te bestaan. Wat de muzikanten in de afgelopen veertig jaar allemaal hebben gedaan heb ik eerlijk gezegd gemist, maar in 2018 en 2019 stond de band, voor een groot deel nog in de oude bezetting, op de Nederlandse podia – ter promotie van het nieuwe studioalbum Great.

Een nieuw album, dat was nóg een verrassing. Bungelend tussen hoop en vrees duwde ik de schijf in de cd-speler. Kon er nog wel een klik zijn met een band die zo lang geleden in mijn systeem was gaan zitten? En pasten mijn huidige ik en het huidige Gruppo Sportivo nog wel bij elkaar?

zadel2Het antwoord is een luid en duidelijk ja. Great is gewoon een heel sterk album. Veel is er niet aan de formule veranderd, gelukkig. Gruppo Sportivo anno nu serveert nog steeds een brede mix van stijlen (rock-‘n-roll, reggae, rock, disco, pop – de halve pophistorie komt weer  voorbij), met fijne soundbytes als een kakelend kipje (Chick&Song) en een vette claxon (Cruisin’). En dat het tekstueel weer snor zit, kun je al aflezen aan songtitels als Saddle Pain, Tub For Two en (This Is) A Normal Song.

filmaffiche over the hillZijn er dan geen verschillen? Zeker. Gruppo Sportivo klinkt op het nieuwe album gewoon nog iets lekkerder dan vroeger: een moderne volle sound, en het is allemaal wat puntiger, wat meer groove, wat meer ontspannen. En dan is er natuurlijk slottrack Over The Hill, dat is ook iets nieuws: een liedje waarin harde én vrolijke noten worden gekraakt die met de leeftijd te maken hebben. Great is topsport op rijpere leeftijd. Check ‘em out!

 

Alle genoemde liedjes vind je op de Goeie Nummers-playlist op Spotify.

 

Geef een reactie