Sufjan Stevens

Nick Drake – Five Leaves Left

Five_Leaves_LeftEr zijn flink wat  klassieke albums die dit jaar hun gouden jubileum vieren. Een daarvan is Five Leaves Left, het debuutalbum van singer-songwriter Nick Drake. Destijds, in de zomer van 1969, bracht de verstilde folkpop van de melancholieke Brit (1948-1974) niet meer dan een kleine rimpeling in de vijver teweeg: een paar ongeïnspireerde recensies, lage verkoopaantallen. Ook de twee albums die Drake daarna maakte, Bryter Layter (1971) en Pink Moon (1972), deden weinig.

Nick_Drake_(1971) of 1969Na zijn vroegtijdige dood in 1974, aan een overdosis pillen, werd Drake postuum een cultartiest, gekoesterd in een kleine kring van gelijkgestemde romantisch-gekwelde zielen. Zelf leerde ik zijn muziek kennen via een bevriende muzikant, een fan die bijna even introvert en zwaarmoedig was als zijn idool. Maar in 2000 vond de muziek van de Britse zanger-gitarist opeens een groot publiek nadat Volkswagen de titeltrack van Pink Moon in een reclamefilmpje gebruikte om een van hun modellen te promoten. Het kan verkeren. (meer…)

De oogst van 2015

oogst schovenDe eindejaarslijstjes vlogen ons de afgelopen tijd weer heerlijk om de oren – en op de valreep van het nieuwe jaar kijkt Goeie Nummers ook graag nog even achterom naar de albumoogst van 2015:

Neil Young 2Allereerst lieten een paar dinosauriërs dit jaar horen nog steeds relevant te zijn. Bob Dylan schuurde het werk van Frank Sinatra fraai op (Shadows in the Night). Van Morrison verraste met Duets. Neil Young was ouderwets geëngageerd op The Monsanto Years. En James Taylor maakte na dertien (!) jaar weer eens een album met zelfgeschreven goeie nummers (Before This World).

hoes Yesterday I Had The Blues José JamesEn jongere generaties? Souljazz-zanger José James gaf het Billy Holiday-jubileumjaar kleur met Yesterday I Had The Blues. Americana-sterren Jason Isbell (Something More Than Free), Eilen Jewell (Sundown over Ghost Town) en Dave Rawlings Machine (Nashville Obsolete) bevestigden hun klasse. En er was in 2015 nog zo veel meer moois. Naar eigen kennis en smaak brengt Goeie Nummers dat alles terug tot het magische getal vijf:

hoes Sufjan Stevens Carrie & LowellSufjan StevensCarrie & Lowell. Veel intiemer vind je het niet in de popmuziek – of daarbuiten. In de folky stijl van Illinois, Stevens’ doorbraakalbum, verhaalt deze plaat op liefdevolle en pijnlijke wijze over de relatie met zijn – schizofrene en verslaafde – moeder en zijn stiefvader.

hoes Blood Lianne La HavasLianne La HavasBlood. De jonge Britse singer-songwriter maakte in 2012 indruk met Is Your Love Big Enough? Op Blood gaat ze op zoek naar haar Griekse en Jamaicaanse roots en lijkt ze zich met haar veelzijdige stem en sterke songs langzaam te ontpoppen tot een echte Souldiva.

hoes Gates of Gold Los LobosLos LobosGates of Gold. De vijf Amerikanen met Mexicaanse roots revancheren zich voor hun werk van de laatste jaren, dat we wel ‘wisselend van kwaliteit’ kunnen noemen. Gedreven, verzorgd en bezield – Gates of Gold komt in de buurt van Kiko uit 1992. Dat wil wel wat zeggen.

hoes The RCA Sessions Malcolm HolcombeMalcolm HolcombeThe RCA Sessions. De man oogt en klinkt alsof hij na vijf jaar afzondering net uit zijn grot is gekropen. Maar laat het even wennen en je krijgt je beloning. Dit semi-live opgenomen dubbelalbum biedt een staalkaart van Holcombe’s kunnen als singer-songwriter.

hoes I Love You Honeybear Father John MistyFather John Misty – I Love You, Honeybear. Josh Tillman, voormalig drummer van Fleet Foxes, zingt melancholiek, sarcastisch en getergd over hartstochtelijke liefde. In de rijk georkestreerde nummers hoor je vleugjes Harry Nilsson en Brian Wilson. Over de top? Vaak. Ongemakkelijk? Soms. Verbluffend? Constant.

Al met al vijf albums waarop we van harte het glas mogen heffen. In de hoop dat 2016 ons weer net zo veel moois mag brengen. Ik kijk er nu al naar uit. Jij ook?