Richard Thompson

Liege & Lief is 50 geworden

Fairport_Convention-Liege_&_Lief_(album_cover) (1)In 2006 werd Liege & Lief van Fairport Convention door de luisteraars van BBC Radio 2 uitgeroepen tot het meest invloedrijke Britse folkrockalbum aller tijden. Ook bij verschijning, in december 1969, kreeg het goede kritieken. En wie het album nu opzet, een halve eeuw later, wordt niet alleen getroffen door de tijdloze klasse maar ook door de manier waarop de groep – met onder meer gitarist Richard Thompson en zangeres Sandy Denny – zich het ‘klassieke erfgoed’ durfde toe te eigenen.

What We Did On Our HolidaysAlles lachte Fairport Convention in de eerste helft van 1969 toe. De Londense band, opgericht in 1967, had een nieuw, ambitieus platenlabel gevonden (Island Records) en met folkzangeres Denny voorzichtig een nieuwe koers ingezet. In januari was het album What We Did On Our Holidays uitgekomen, en de opnames voor opvolger Unhalfbricking waren in het voorjaar afgerond. (meer…)

Mijn eigen eindejaarslijstje

Kortgeleden besprak ik de eindejaarslijstjes van anderen. Op de valreep is het misschien leuk om te laten weten wat Goeie Nummers uit de oogst van het afgelopen jaar heeft geplukt.

Sowieso zat het jaar vol persoonlijke ontdekkingen, zoals de alt-country van Hiss Golden Messengers (Haw), de soul-folk van Michael Kiwanuka (Home Again), en de knetterlekkere salsa van Africando (Viva Africando). En met herontdekkingen, zoals Here, My Dear van Marvin Gaye en Street Legal van Bob Dylan – platen die bij nadere beluistering veel beter blijken dan gedacht. Maar die albums komen allemaal niet uit 2014, en bij eindejaarslijstjes moet je streng zijn.

Goeie Nummers is vooral van de korte baan. Daarom geen album-top 100, 50 of 10, maar een oude vertrouwde top 5. Voor trouwe lezers van dit blog kent het lijstje wellicht weinig verrassingen. Hoe dan ook, hier is-ie, in willekeurige volgorde:

old crow medicine show RemedyOld Crow Medicine Show Remedy. Met bands als deze haalt de traditionele Amerikaanse muziek met glans het eind van de 21e eeuw. Sterke tijdloze liedjes waar je vrolijk van wordt, met authentiek instrumentarium als banjo, fiddle, mondharmonica enzovoort.

Richard Thompson Acoustic ClassicsRichard Thompson – Acoustic Classics. 14 hoogtepunten uit zijn rijke repertoire, nu opnieuw opgenomen met alleen zang en gitaar. In deze spaarzame en gloedvolle uitvoeringen hoor je nog beter hoe vreselijk goed zijn liedjes zijn. Ik raak maar niet uitgeluisterd.

John Fullbright - SongsJohn Fullbright – Songs. Even sober opgenomen als de klassiekers van Richard Thompson. Zang, gitaar, piano. De jonge singer-songwriter zingt met zijn lome en soepele stem liedjes op het smalle koord tussen hoop en wanhoop. Luister naar Happy.

The BreezeEric Clapton & Friends – The Breeze. An Appreciation of JJ Cale. Een prachtig eerbetoon aan de in 2013 overleden meester. Een plaat die het voorbeeld soms net niet en soms net wél overtreft. Precies zoals Cale het gewild zou hebben, ben je geneigd te denken.

Sharon Van Etten - Are We ThereSharon Van Etten – Are We There. Normaal gesproken laat ik me niet zo snel meeslepen door zware woorden en gedragen klanken. Maar deze Amerikaanse singer-songwriter brengt haar zieleroerselen zo overtuigend dat relativeren volslagen onzinnig wordt.

Met de beste muziekwensen voor 2015!

Het mooiste lied over verlies

In de afgelopen veertig jaar maakte hij tientallen albums. Beroemde collega-muzikanten, zoals Bonnie Raitt en R.E.M., namen zijn nummers op. Toch is Richard Thompson Richard Thompson(Londen, 1949) voor veel mensen nog steeds een onbekende. Moeilijk te bevatten. Hoewel, toen ik in 1980 met de Britse singer-songwriter kennismaakte, via het nachtelijke Rockpalast op de Duitse tv, had ik moeite om wakker te blijven. Ik zag een sombere, magere man met baardje die vooral lange en vreemde gitaarsolo’s produceerde. Pas in de jaren ’90 werd ik door hem gegrepen. Maar toen ook voorgoed. Hij is een van die bijzondere artiesten die constant is én steeds beter wordt.

Mooi verliezen

Richard Thompson is specialist in verlies, kun je zeggen. Onder de personen die hij in zijn liedjes opvoert vind je zelden opgewekte winnaars. Wel uitstekende verliezers. Andere artiesten hebben het vaak over stoere vrije jongens of ze vertellen een bekend verhaal over liefdesverdriet. Zo niet bij Thompson. Bij hem heeft verliezen veel gezichten.

Zo licht als een bijenvleugel

Een van zijn mooiste verliesliedjes is Beeswing (kijken op YouTube). De ik-figuur in deze folkballade van het album Mirror Blue uit 1994 denkt vol weemoed terug aan het beeldschone vrijgevochten meisje waarmee hij jaren geleden in de Summer of Love een relatie had. Haar vrijheidsdrang was sterker dan alles. ‘And you wouldn’t want me any other way,’ voegde ze hem toe voor ze hem verliet. Nu leeft ze op straat, zo heeft hij gehoord, verslaafd aan heroïne, in gezelschap van een wolfshond. Haar vroegere schoonheid is verdwenen door ‘hard weather and hard booze’. Hij heeft eerst een geruststellende verklaring: ‘I guess that’s just the price you pay for the changes you refuse’. Maar zijn eigen verlies, beseft hij dan, is minstens zo groot:

‘Oh she was a rare thing, fine as a bee’s wing / And I miss her more than ever words could say / If I could just taste all of her wildness now / If I could hold her in my arms today / Well I wouldn’t want her any other way’

Begeleid door een enkele fingerpicking-gitaar ziet de ik-figuur welk deel van hemzelf onvervuld is gebleven – en zal blijven. Bij Thompson wordt verliezen levenskunst. En mooi verliezen de hoogste deugd.